مأموریت‌های دریایی بردبلند (۴–۹ ماه) به‌دلیل جداسازی طولانی‌مدت، محدودیت شدید حریم خصوصی، محرومیت مزمن از خواب و تقاضاهای عملیاتی بالا، یکی از استرس‌زاترین محیط‌های عملیاتی در نیروهای مسلح به‌شمار می‌روند. این مرور سیستماتیک به بررسی عوامل استرس‌زای روانی–اجتماعی، تغییرات بیومارکرها، پیامدهای سلامت روان و عوامل حفاظتی در دریانوردان نظامی در مأموریت‌های بردبلند پرداخته است. جست‌وجوی سیستماتیک در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar (۲۰۰2–۲۰۲۵) انجام شد و 51 مطالعه با مرتبط انتخاب وارد تحلیل شدند. جداسازی طولانی‌مدت، فقدان حریم خصوصی، محرومیت شدید از خواب (میانگین ۵٫۲۵ ساعت) و فشار عملیاتی بالا مهم‌ترین استرسورها بودند. بیومارکرهای کلیدی شامل کاهش کورتیزول در استرس مزمن، کاهش HRV( Heart Rate Variability) که پیش‌بینی‌کننده قوی (post-Traumatic Stress Disorder) PTSD است و افزایش سایتوکاین‌های پیش‌التهابی بودند. شیوع افسردگی بیش از ۵۰٪، PTSD تا ۲۹٪ و اختلال خواب در ۸۰٫۴٪ گزارش شد. حمایت خانوادگی قوی و مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی مؤثرترین عوامل حفاظتی بودند که علائم روانپزشکی را تعدیل کرده و HRV را بهبود می‌بخشیدند. مأموریت‌های دریایی بردبلند خطر بالای اختلالات روانپزشکی ایجاد می‌کنند، اما تقویت حمایت خانواده و آموزش کوتاه‌مدت ذهن‌آگاهی پیش از استقرار می‌تواند این پیامدها را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد.